Agnieszka Zydroń i Imperium Relacji w ogólnopolskim projekcie na rzecz zdrowia psychicznego.

Wstyd. Ukrywanie. Niedowierzanie. Nie w naszym domu, nie w naszej rodzinie. Nie w naszym idealnym otoczeniu.

Białe ściany gabinetów i szpitali psychiatrycznych, które kiedyś były mieszkaniem straconych dla świata… dzisiaj pełne dzieci, młodzieży, ludzi w sile wieku…

Pusty wzrok, brak sensu, niemoc… Nie ma mocy… jest nieznane i niezrozumiane… dlaczego ja…

Choroby, które dotykają innego, tak często dalekiego i nieznanego nam świata. Rodziny, które cierpią. Dzieci, które sobie nie radzą. Systemy rodzinne, które przestają działać.

Za dużo. Już nie można odwrócić wzroku. Społeczeństwo potyka się o zaburzenia psychiczne, które niczym wielka hałda piasku wysypują się spod domowych dywanów…

• Pusty wzrok męża, który niedawno śmiał się z nami przy porannej kawie.
• Zakopanie w pościeli przez cały dzień syna, podczas gdy kilka miesięcy temu był otoczony przyjaciółmi grając w piłkę.
• Nastolatek, który zrobi wszystko, aby kolejnej nocy odurzyć się alkoholem lub narkotykami…
• Żona, która wciąż sprząta i trzęsie się, gdy ktoś naruszy świętą przestrzeń czystości…
• Przyjaciółka, która przy spotkaniu nagle zakrywa siniaki pod okiem, a pytana o przyczynę – boleśnie milczy…
• Brat, który w wielkim sukcesie coraz częściej upada w nocnych oparach kasyna…
• Siostrzenica, która boi się dotknąć obiadu, tracąc na wadze każdego dnia…
• Ojciec, widzący rzeczy, których świat nie może zauważyć, bo schizofrenia rządzi się swoimi prawami…
• Idealny partner, który tak bardzo kocha, że miłości wystarcza na trzy kobiety…

Dzieci, rodzice, przyjaciele. Ludzka rodzina. Wytykamy sobie błędy i upadki, próbując ukryć własne słabości. Gra w to, kto kogo złapie, a kto lepiej ukryje…

Świat pozorów i masek. Świat ponad chmurami. W powietrzu, w zawieszeniu, w braku odpowiedzi na pytanie: co dalej.

W ciągu kilku lat możemy spodziewać się życia na ulicy świata, niczym w wielkim szpitalu psychiatrycznym. Nie zaśniemy bez tabletki, nie urodzimy dzieci bez ingerencji, nie wyjdziemy z łóżka bez wspomagania.

Co się nie udało? O co poszło w świecie gry i nieznanych zasad?

Mózg ludzki jest niesamowitym organem. Ścieżki neuronowe niczym świecące autostrady tworzą nasz wewnętrzny świat. Ten zewnętrzny jednak zaczął rozwijać się w tempie myśliwców F16, podczas gdy wewnętrzny jest nadal pasażerskim Airbusem.

Nie nadążamy jako ludzie. Nie rozumiemy, że mózg potrzebuje odpoczynku tak jak noga, ręka i serce. Żeby nie oszaleć – trzeba dać mu relaks, reset, równowagę. Słabsze psychiki, bez wiedzy i świadomości, jak działa niezwykła maszyna w naszej głowie – nie poradzą sobie w dłuższej perspektywie.

Co nam pozostaje?

Stanąć do prawdy, świadomości, poznania i zrozumienia mechanizmów działania ludzkiej psychiki i mózgu człowieka lub pozostać na pastwę pokonania przez nadmiar informacji, chaosu medialnego, zaburzeń i chorób psychicznych.

Depresja, zaburzenia lękowe, PTSD, współuzależnienia, uzależnienia, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, nerwica natręctw, zaburzenia odżywiania, borderline. To tylko wybrane z szeregu upadków naszych psychik.

Bo gdzie są narcyzi, psychopaci, socjopaci, przemocowi partnerzy, bojący się bliskości, zdradzający kompulsywnie, uzależnieni od pornografii, żyjący na wiecznym haju…

Czy stoją już w kolejce do diagnozy…?

Dwubiegunowość życia

Człowiek dzisiaj żyje w specyficznej dwubiegunowości. Robi wszystko, aby iść do destrukcji psychiki i relacji, a po cichu marzy o:

• miłości,
• spokoju,
• szczęśliwych rodzinach,
• zaufanych przyjaźniach,
• zdrowym odpoczynku,
• imprezach bez alkoholu i narkotyków,
• tańcu na trzeźwo,
• wyjazdach bez kasyna,
• wierności jednej, ukochanej osobie…

Relacje leczą

Samotność staje się fantastyczną glebą dla zaburzeń. Ona podlewa każdy ból.

Relacje są najlepszym lekarstwem. One leczą każdy smutek.

Kiedy czujesz, że nie dajesz rady, nie wstaniesz kolejny raz, nie widzisz sensu – przyjmij pomocną dłoń.

Sąsiad także płacze za ścianą. Po cichu. Kolejny przeżywa rozwód i zdradę ukochanej osoby. Kolejny próbuje przetłumaczyć synowi, że zamknie drzwi kolejnej nocy… z miłości… Kolejny nie może zasnąć panicznie bojąc się wojny lub bankructwa…

Wszyscy jesteśmy w tym samym szpitalu. Oddzieleni maskami szczęścia i zdrowia, którego tak bardzo nam brakuje…

Nie jesteś sam.

Przyłącz się do tego, co ogromne i ważne.

Zapraszamy lokalnych psychologów, media, szkoły, fundacje, wspaniałych ludzi, którzy pragną w swoim środowisku szerzyć edukację psychologiczną, wspierać dorosłych, młodzież i dzieci w tym wymagającym dla naszych mózgów i serc czasie.

Napisz do nas, jeżeli chcesz się zaangażować:

     redakcja@imperiumrelacji.pl

Jeżeli masz problem, ciężar psychiczny – napisz do nas. Nie zostawimy Cię. Nie jesteś sam.

     agnieszka@agnieszkazydron.pl

Biżuteria i stylizacja : Agnieszka Celmer
Zdjęcia : Sachajdak Fotografia